Są takie dwa filmy, które budzą moje duże emocje. Mają jeden mocny punkt wspólny - opowieść toczy się w rytmie kroków i oddechów, kilometry mijają a wraz z nimi i często dzięki spotykanym na drodze ludziom - następuje przemiana. Te filmy to "Into the Wild" na podstawie książki Jona Krakauera oraz "Dzika droga" nakręcona w oparciu o powieść Cheryl Strayed. Dlaczego o tym wspominam? Nie odzywam się długie miesiące, a potem nagle strzelam z jakimiś filmami drogi? Otóż. Będąc w Gruzji, podróżując trochę to tu, to tam, nie raz, po wpływem iluminacji i nagłych olśnień, do głowy wpadały mi sceny ściągnięte wprost z Into the Wild - bajkowe otoczenie, nocą baldachim z gwiazd, otwarte przestrzenie, nieokiełznana magia natury w czystej postaci sprzyjały takim synaptycznym przepływom. Potem zobaczyłam Dziką drogę na szklanym ekranie i zaczęłam nieco czytać o amerykańskim Pacific Crest Trail. I dziś, Drodzy Państwo, dowiaduję się, że oto powstała wzniosła inicjatywa, która ma na celu zbudowanie monumentalnego, transkaukaskiego szlaku pieszego, którego część będzie prowadzić przez Gruzję. Setki, tysiące mil. Eksplozja przygód, synergia ciała i duszy, spokój długiej wędrówki i zaskakująca energia autochtonów. W planach są aż dwie wersje szlaków - północą, poprzez wielkie przewyższenia Swanetii, Rachy i Osetii aż po Azerbejdżan, oraz południem stepami Samcchce-Dżawachetii i Armenii. Każdy będzie liczyć ponad 1500 km.
Jeśli kochacie Gruzję i możecie w jakikolwiek sposób wesprzeć ten pomysł - działajcie! (a ma on duży potencjał poprawy jakości życia mieszkańców Gruzji - poprzez stworzenie miejsc pracy związanych z projektem, zwiększenia lokalnej świadomości dotyczącej ochrony środowiska - to baaardzo się przyda oraz - de facto - ochrony gruzińskich skarbów natury) Na razie strona w języku angielskim, ale wkrótce powstaną też zapewne inne wersje językowe.
I na koniec ja - w drodze! Oby zawsze być w drodze Kochani bo droga jest największą nagrodą!! :)
